W tygodniu często brakuje czasu. Biegamy w przerwach między obowiązkami i myślimy o tym, co jeszcze trzeba zrobić. W niedzielę bywa inaczej: rano nikt się nie spieszy, dzień jest długi, a nad głową nie wisi żaden termin. To właśnie wtedy warto wybrać się na dłuższy, spokojny bieg, w którym liczy się przyjemność, a nie wynik.
Spokojne tempo
Biegnij tak wolno, żeby bez trudu rozmawiać z osobą obok. Nie sprawdzaj czasu i nie porównuj się z poprzednimi razami. Niedzielny bieg jest inny niż wszystkie: jego celem jest samo bycie w ruchu. Jeśli masz ochotę, możesz go przeplatać marszem albo zatrzymywać się, żeby popatrzeć na okolicę.
Wybierz trasę, którą lubisz, albo taką, której jeszcze nie znasz. Dobrze sprawdza się droga wzdłuż rzeki, leśna ścieżka albo pętla dookoła jeziora. Możesz też pobiec do sąsiedniej wsi i wrócić inną drogą. W niedzielę ulice są spokojniejsze, więc przyjemniej się biegnie. Zabierz telefon i klucze, a resztę zostaw w domu. Warto mieć przy sobie także chusteczkę i czapkę, bo pogoda w ciągu dnia potrafi się zmienić.
Zaplanuj kilka przerw. Ławka nad wodą, kapliczka przy drodze albo cień dużego drzewa to dobre miejsca, żeby na chwilę przystanąć i rozejrzeć się. Nie musisz od razu ruszać dalej. Dłuższy bieg to nie sprint, tylko powolna wędrówka, w której odpoczynek jest jej częścią.
Możesz pobiec z kimś bliskim. Wspólna niedziela z przyjacielem albo sąsiadem sprawia, że czas mija szybciej. Rozmowa jest wtedy najlepszym zegarem. Jeśli biegniesz sam, zabierz ze sobą myśli, na które w tygodniu brakuje czasu. Wielu ludzi mówi, że właśnie podczas długiego biegu przychodzą im do głowy najlepsze pomysły.
Kiedy wrócisz do domu, przejdź się jeszcze kawałek, żeby zwolnić. Weź prysznic, usiądź w słońcu i zrób sobie późne śniadanie. Reszta dnia należy do ciebie. Niedzielny bieg zostawia po sobie spokój, który trwa aż do poniedziałku, i przypomina, że czas można też wykorzystywać bez pośpiechu.
