In een land met veel open ruimte is wind bijna altijd van de partij. Op een dijk, langs een polder of aan de rand van de stad waait het vaak stevig, en dan voelt hardlopen al snel als een gevecht. Toch hoeft wind geen reden te zijn om thuis te blijven. Met een beetje planning kun je de wind zo gebruiken dat de terugweg een stuk plezieriger wordt.
Eerst tegen de wind in
Kijk voor je vertrekt even waar de wind vandaan komt. Dat zie je aan de vlaggen, de bomen of aan de wolken die voorbijtrekken. Begin dan met de wind tegen, zodat je op de terugweg de wind in de rug hebt. Het klinkt misschien omgekeerd, maar het werkt: de eerste helft doe je met frisse energie, en op de terugweg word je bijna naar huis geduwd.
Zoek waar mogelijk beschutting. Een bospad, een straat met huizen of een route langs een rij bomen breekt de wind en maakt de tocht rustiger. Vermijd open vlaktes als het echt hard waait, want daar heb je nergens dekking. Een rondje in de luwte van de stad is soms fijner dan een prachtige route over de dijk.
Pas je tempo aan. Bij tegenwind ga je vanzelf langzamer, en dat is precies goed. Vergelijk je tempo niet met dat van andere dagen, want wind verandert alles. Kort je stappen wat in en houd je armen dicht bij je lichaam, dan vang je minder wind. Als het te zwaar wordt, wandel je een stukje, en dat is helemaal niet erg.
Kleed je in lagen, met een winddichte jas als bovenste laag. Een muts of hoofdband houdt de oren warm, en dunne handschoenen zijn zelden overbodig. Wind laat het kouder aanvoelen dan de temperatuur eigenlijk is, dus neem liever een laag te veel mee, die je om je middel kunt knopen. Blijf bij storm liever binnen, want takken kunnen dan vallen.
Na afloop is het heerlijk om weer binnen te komen. Je gezicht gloeit, je haar staat alle kanten op en je hebt het gevoel dat je iets bijzonders hebt gedaan. Dat klopt ook: je bent naar buiten gegaan terwijl anderen thuisbleven. Met wat oefening leer je de wind te lezen, en dan wordt hij een bondgenoot in plaats van een tegenstander.
